Schrijfsels Document : brein.txt

File index
Stichting BREIN in de ban 2004-08-18
Pascal Schiks (C) Aug 2004

Hoewel ik zelf nooit geintereseerd ben geweest in het delen van (muziek)
bestanden via point to point netwerken,

blijken hele volksstammen het als een gewoonte aan te wenden de inhoud van hun
computersysteem aan de hele wereld ten toon te spreiden.
Vermakelijke taferelen doen zich daarbij voor.
Situaties zoals het instaleren van beveiliginsmaatregelen zoals een firewall
of virusscanner worden (afgezien dat deze niet goed worden ingesteld en vaak
zelfs worden uitgeschakeld) voledig teniet gedaan door het voledig "sharen"
van de inhoud van de disk.
Want zoals het altijd met eindgebruikers het geval is,
zij hebben een wensenlijstje (alles gratisch en voor niets) en denken niet na
over de technische consequenties.
Sterker nog, in de hoop de onwetende bevolking de stuipen op het lijf te jagen
worden er allerlij broodje aap verhalen in de wereld geschopt door belangen
organisaties van met name de platenbazen.
Zo zouden illegaal gecopieerde CD's of MP3 bestanden van slechte kwaliteit
zijn, extra ruis bevatten op de afspeelaparatuur zelfs kunnen beschadigen.
Ik denk niet dat ook maar iemand in staat zal blijken deze stellingen
technisch te onderbouwen.

Stichting BREIN die zich inzet voor de belangen van de grote platenbonzen,
heeft zich voornamelijk tot doel gesteld om illegale verspreiding van met name
MP3 muziekbestanden via het internet in te dammen.
Volkomen terechte argumentatie daarvoor is dat de muziekanten in veel gevallen
moeten leven van de legale verkoop van hun werk.
Tot zover zullen er ook maar weinig mensen zijn die het niet met deze stelling
eens zijn.
Stichting BREIN vergeet daarbij overigens gemakshalve dat zij niet de
muziekanten vertegenwoordigd, maar de platenindustrie die grof geld verdiend
aan de verkoop van dure CD's terwijl de artiesten slechts een fractie van het
uiteindelijke aankoopbedrag terugzien op hun bankrekening.

De consument is zich hiervan echter ter dege bewust,
en hoewel gaarne bereid om de artiesten voor hun werk te vergoeden,
ziet met het niet zitten om het hele arsenaal aan profiteurs mee te
financieren.
Kortom ipv voor 30 Euro een CDtje te kopen, word er even via het internet
gezocht naar de nummers die men graag wil horen.

Om stampvoetent toch gelijk te halen probeerd BREIN nu met allerlij FUD (Fear
Uncertanly and Doubt) maatregelen de consument op andere gedachten te brengen.
BREIN stelt daarbij dat het ontvangen (DOWNLOADEN) van muziek niet illegaal
is,
terwijl het aanbieden (UPLOADEN) ervan wel in strijd is met de wetgeving.
BREIN doet daarmee alsof zij geen bezwaar heeft tegen het ontvangen van
muziek.
Een sterk verhaal, want zonder aanbieders zouden er geen ontvangers zijn en
visa versa.
BREIN bedient zich inmiddels van het verzamelen van persoonsgegevens van met
name de KAZAA gebruikers.
Zij begint met het verzamelen van IP aderessen waarmee elke computer en dus
gebruiker geidentificeerd kan worden (de stichting is kenlijk niet op de
hoogte van de vele tegenmaatregelen)
IP nummers verzamelen is technisch vrij eenvoudig en voor iedere internet
uitvoerbaar.
Net zoals het verzamelen van email aderessen een fluitje van een cent is.
Dat het verzamelen van deze gegevens in strijd is met de wet op de
persoonsregistratie wordt daarbij gemakshalve even vergeten, het doel heiligt
de middelen.

De wet op persoonsregistratie stelt o.a. dat het verzamelen en bijhouden
van persoonsgegevens uitsluitend mag geschieden met expliciete toestemming van
betrokken personen.
Uitzonderingen hierop betreffen slechts enkele overheids diensten waartoe
Stichting BREIN uiteraard niet toe behoort


BREIN wil zelfs nog verder gaan,
De stichting wil graag de Internet aanbieders (ISP) zover krijgen op de
persoonsgegevens behorende bij de verzamelde IP-nummers te verkrijgen.
Dat dit een regelrechte inbreuk op de bovengenoemde wet is, behoeft geen
verder betoog.
Daarnaast ondermijnt de stichting de vrije informatiegaaring en verspreiding,
en daarmee de vrije menings uiting.

PvdA kamerlid Martijn van Dam heeft dan ook zo zijn twijfels over de werkwijze die de stichting hanteert.
Hij heeft dan ook een aantal zeer pittige vragen gesteld aan de Minister Piet
Heijn Donner van justie.
Vragen waaruit niet alleen twijfels blijken over de werkwijze van Stichting
BREIN,
maar waaruit ook duidelijk blijkt dat van Dam zich gedegen heeft voorbereid op
dit technisch (voor politici althans) ingewikkelde onderwerp, of in het andere
geval zich bediend van voldoende technische kennis om gefundeerd over dit onderwerp mee te praten.
Iets dat Ministers zich helaas maar al te vaak teveel gevraagd is.

Zekers zoals ik al eerder aangaf, is het zaak dat artiesten voor hun
inspanningen beloond worden.
Dat er een organisatie is die hun belangen vertegenwoordigd is daarbij een
voor de hand liggende zaak.
Stichting BREIN slaat de plank echter volkomen mis met zowel haar werkwijze
als haar doelstelling,

n.l. het veilig stellen van de platen industrie "oude stijl" !

Aan mij valt voor de stichting overigens geen eer te behalen.
Zoals ik al aangaf doe ik niet aan verspreiding via P2P of andere netwerken.
Mijn CD verzameling heb ik gewoon keurig gekocht.
Niet uit plichtsbesef, maar gewoon uit gemakzucht.

Pascal.